ناامیدی ازظهور

ناامیدی از ظهور حضرت برچند گونه متصور است :

·       1 . یاس و ناامیدی از اصل ظهور حضرت حجت بطور کلی و بدون شبهه همگی در حرام بودن آن اتفاق نظر دارند زیرا که ظهور و قیام حضرت حجت از ضروریات مذهب امامیه است بلکه احتمال می رود از ضروریات دین اسلام باشد

·       2 . ناامیدی از ظهور حضرت مهدی در مدت معینی برحسب پندارها و حدس ها به این که مثلا گفته شود : حضرت تا پنجاه سال دیگر ظهور نخواهد کرد لازمه این پندار آن است که در آن مدت منتظر نباشد و حال آنکه از بررسی احادیثی که امر می کند در هر صبح و شام منتظر باشیم ظاهر می شود که این گونه ناامیدی هم حرام باشد

·       3 . ناامید بودن از نزدیکی زمان فرج و ظهور آن حضرت یعنی این که احتمال نزدیک بودن آن را نفی نماید ظاهر از دلایل حرام بودن این گونه ناامیدی نیز می باشد زیرا که از اخبار روایت شده از امامان چنین استفاده می شود که بدین جهت وقت ظهور بر مومنان مخفی مانده تا در تمامی زمان ها منتظرش باشند

                                                                                       برگرفته از کتاب موعودنامه

خون می جهد از گردنت با عشق و بی رحمی
در من دراکولای غمگینی ست… می فهمی؟!
خون می خورم از آن کبودی ها که دیگر نیست
در می روم این خانه را… هرچند که در نیست!
عکس کسی افتاده ام در حوض نقاشی
محبوب من! گه می خوری مال کسی باشی
گه می خوری با او بخندی توی مهمانی
می خواهمت بدجور و تو بدجور می دانی
هذیان گرفته بالشم بس که تبم بالاست
این زوزه های آخرین نسل ِ دراکولاست
از بین خواهد رفت امّا نه به زودی ها!
از گردن و آینده ات جای کبودی ها
حل می شوم در استکان قرص ها، در سم
محبوب من! خیلی از این کابوس می ترسم!
زل می زنم با گریه در لیوان آبی که…
حل می شوم توی سؤال بی جوابی که…
می ترسم از این آسمان که تار خواهد شد
از پنجره که عاقبت دیوار خواهد شد
از دست های تو به دُور گردن این مرد
که آخر قصّه طناب ِ دار خواهد شد!
از خون تو پاشیده بر آینده ای نزدیک
از عشق ما که سوژه ی اخبار خواهد شد!
می چسبمت مثل ِ لب سیگار در مستی
ثابت بکن: هستم که من ثابت کنم: هستی
سرگیجه دارم مثل کابوس زمین خوردن
روزی هزاران بار مردن! واقعا مردن!!
بعد از تو الکل خورد من را… مست خوابیدم…
بعد از تو با هر کس که بود و هست خوابیدم!
بعد از تو لای زخم هایم استخوان کردم
با هر که می شد هر چه می شد امتحان کردم!
خاموش کردم توی لیوانت خدایم را
شب ها بغل کردم به تو همجنس هایم را
رنگین کمان کوچکی بر روی انگشتم
در اوّلین بوسه، خودم را و تو را کشتم
هی گریه می کردم به آن مردی که زن بودم
شب ها دراکولای غمگینی که من بودم!
و عشق، یک بیماری ِ بدخیم ِ روحی بود
تنهایی ام محکوم به سـ-کس گروهی بود
سیگار با مشروب با طعم هماغوشی
یعنی فراموشی… فراموشی… فراموشی…
تنهایی ِ در جمع، در تن های تنهایی
با گریه و صابون و خون و تو، خودارضایی
دلخسته از گنجشک ها و حوض نقاشی
رنگ سفیدت را به روی بوم می پاشی!
لیوان بعدی: قرص های حل شده در سم
باور بکن از هیچ چی دیگر نمی ترسم
پشت ِ سیاهی های دنیامان سیاهی بود
معشوقه ام بودی و هستی و… نخواهی بود

                                                                                                jenabe musavi

                                                                                                              m e h r n a z

vali mohem nis

kheili vaghte chinie band zade bood in dele bi sahab shodeye man

sale noye hamegi mobarak

age dust dashtin 2a konin 2.5sal entezar keshidane man belakhare be norooz khatm she!

faryaad            

ku hishki????????????????

                                                       m e h r n a z

www.maantre.blogfa.com

آدم مست باشه اما پست نباشه آدم سرکار باشه اما سربار نباشه آدم بیکار باشه اما بی عار نباشه آدم بی کس باشه اما ناکس نباشه آدم بی صفا باشه اما بی وفا نباشه ... ... آدم دلتنگ باشه اما دل سنگ نباشه خلاصه کنم.... آدم مرد نباشه اما نامرد هم نباشه!

                                                                                                                 م ه ر ن ا ز